Śmiech to fizjologiczna reakcja na komiczny komunikat. Uśmierza strach, dlatego jest skutecznym środkiem sprzeciwu wobec represji i indoktrynacji satrapów. Żart zawarty w proteście jest w stanie dezaktywować perswazyjność propagandy i rozbrajać patetyczne narracje autorytarnej władzy.

W odróżnieniu od produktów ochronnych wywodzących się z narracji spiskowych design krytyczny materializuje obawy związane z niewidzialną sprawczością technologii, przenosząc je w obszar doświadczenia i debaty. Dzięki temu staje się narzędziem namysłu nad dezinformacją, postprawdą i niepewnością epoki antropocenu.