Czy wdrożenie jest miarą skuteczności zespołu projektowego? Niekoniecznie, ale… Wdrażanie nowych rozwiązań jest multidyscyplinarnym zajęciem i jego powodzenie zależy od bardzo wielu powiązanych czynników. Dysponujemy licznymi narzędziami, dzięki którym można efektywnie i wiarygodnie prototypować, testować i oceniać projekty, ale to właśnie wprowadzanie rozwiązań w docelowej skali i w „naturalnym środowisku” daje pełną możliwość ewaluacji założeń projektowych i wszystkich decyzji, które złożyły się na koncepcję rozwiązania.

Jak w taborecie, którego największą stabilność osiągniemy, stosując trzy punkty podparcia, tak przygotowując się do realizacji projektu, należy zapewnić trzy filary decydujące o powodzeniu przedsięwzięcia: rozumienie potrzeb zamawiającego, odpowiedni dobór zespołu i wybór właściwej strategii projektowania.

Stoimy przed koniecznością znalezienia nowych rozwiązań. Mogłoby się wydawać, że to doskonały moment dla każdego projektanta ⎯ niezliczone wyzwania czekające w kolejce, paląca potrzeba zmiany na lepsze. To dlaczego tak często słyszymy historie pomysłów, które nie wyszły poza slajdy PowerPointa? W jaki sposób możemy zwiększyć skuteczność projektowania i wdrażania nowych i niekonwencjonalnych idei?

Wdrożenie podejścia service design w Warcie umożliwiło transformację procesu obsługi szkód ubezpieczeniowych. Projekt oparty na empatii i projektowaniu usług przyczynił się do poprawy zarówno doświadczeń klientów, jak i pracowników oraz do uspójnienia działań organizacyjnych w jednym z kluczowych obszarów operacyjnych firmy.

Proces wdrażania wayfindingu jest złożony. Kwestie czytelności i efektywności takich systemów pojawiają się w obszarze zainteresowania różnych dyscyplin: architektury, projektowania graficznego i psychologii poznawczej. Żadna z tych dziedzin nie obejmuje kompleksowo problematyki i tylko metodyczne badania interdyscyplinarne pozwalają skutecznie doskonalić miejskie systemy informacji.

Kolejna faza inwazji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku sprawiła, że w Polsce powstało wiele tymczasowych obozów dla uchodźców. Przestrzenie te były tworzone nagle, a efemeryczność była ich immanentną cechą. Jaka powinna być informacja wizualna w takich miejscach, aby była efektywna? Jakie dane trzeba zebrać przed rozpoczęciem procesu projektowego?

W dyskusjach o lękach związanych z przyszłością branży często zapomina się o studentach – ludziach, którzy będą tę przyszłość tworzyć. Jak budować poczucie skuteczności, sprawczości i pewność siebie w świecie, w którym sukces nie ma jednej definicji?

Czy raport Centrum Rozwoju Przemysłów Kreatywnych o polskim sektorze designu przyniesie oczekiwane efekty? Czy uda się wykorzystać popularne narzędzia projektowe, by przejść z etapu badań do działania i rzeczywiście zacząć „projektować polski design”?