Artykuł prezentuje projekt rozwiązania wspomagającego kobiety w ciąży dotkniętej ryzykiem poronienia, odnosząc się do obecnych uwarunkowań funkcjonowania opieki okołoporodowej w Polsce. Przedmiotem analizy są procedury, praktyki oraz zachowania podejmowane w sytuacji utraty ciąży, ze szczególnym uwzględnieniem problemów związanych z pobraniem, zabezpieczeniem, przechowywaniem i transportem szczątków płodu do celów diagnostycznych oraz pochówkowych.
Obecny system opieki nie zawsze zapewnia kobietom wystarczająco empatyczne narzędzia wsparcia w sytuacji poronienia. Brak spójnych procedur, chaos informacyjny oraz konieczność samodzielnego improwizowania w sytuacji kryzysowej mogą pogłębiać traumę. Opisany projekt autorki odpowiada na te problemy i ma wspierać kobietę w procesie ronienia, jednocześnie wspomagając działania podejmowane przez personel medyczny.
Rozwiązanie zostało opracowane we współpracy z ekspertami z zakresu psychologii, położnictwa oraz materiałoznawstwa i kładzie nacisk na empatyczność wyrobów medycznych, które nie tylko powinny odpowiadać potrzebom procedur prawnych, lecz także wspierać kobiety w jednej z najtrudniejszych sytuacji życiowych.