dostosuj witrynę:
Nr 2/2019 Wokół Bauhausu
2 Bauhaus. Przemilczane kryzysy

Nr 2/2019 Wokół Bauhausu

Biblioteka
  1. Wstęp

  2. Wirus Bauhausu

  3. Bauhaus. Przemilczane kryzysy

  4. Obok – polscy projektanci i Bauhaus

  5. Nowy początek. Kobiety Bauhausu

  6. Modernizm we Wrocławiu

  7. Nowoczesne meble z niklowanych rur stalowych i ich bielski projektant Bruno Weil

  8. Od modernizmu do medialabów. Krytyczne projektowanie w czasach nadmiaru danych


2 Bauhaus. Przemilczane kryzysy

W związku z obchodami setnego jubileuszu początku działalności Bauhausu w Weimarze nie tylko w Niemczech, lecz także w Chinach i Izraelu otwarto nowe muzea prezentujące dorobek szkoły architektoniczno-artystycznej, która funkcjonowała w latach 1919–1933 w trzech miejscach: Weimarze, Dessau i Berlinie. Hucznie świętowane stulecie założenia szkoły przyczyniło się do podjęcia poszukiwań w archiwach i publikacjach z 20-lecia międzywojennego, które zweryfikowały dotychczas obowiązujące opinie oraz obaliły wykreowane przez Waltera Gropiusa, pierwszego dyrektora tej instytucji, mity na temat jego osobistej roli w kształtowaniu jej  programu edukacyjnego. W świetle najnowszych ustaleń za ważnego reformatora Bauhausu, który wyznaczył architekturze i projektowaniu przedmiotów użytkowych nową rolę społeczną, uznać należy kierującego uczelnią zaledwie dwa lata Hannesa Meyera. Za jego dyrektury zarzucono ostatecznie poszukiwania stylotwórcze i zajęto się wypracowaniem metod projektowania skupiających się każdorazowo na pragmatycznym rozwiązywaniu problemów związanych z postawionym zadaniem. Z tego powodu rola Meyera w kształtowaniu programu edukacyjnego Bauhausu powinna być przedstawiana w nowy sposób, właściwie naświetlający jego pedagogiczne osiągnięcia.